III. Mehmed

Odanızda sergilenen bu 16. yüzyıl replikası, Topkapı Sarayı Sultan Giysileri Koleksiyonu’ndaki 87 tılsımlı gömlekten biridir ve üzerindeki dualar, motifler ve tılsımın anlamlarına göre III. Mehmed’e ait olduğu kabul edilmektedir ve şiirlerinden biriyle süslenmiştir…

Bu tılsım seni kötülüklerden uzak tutsun… Her beladan, her hastalıktan kurtarsın… Seni kurşun geçirmez ve yenilmez kılsın…

III. Mehmed, Sultan Safiye ve II. Selim’in oğluydu. Zeki ve çevikti; iyi kalpli ve merhametliydi; kılıcı ve yayı her zaman yanındaydı.

Sancak valisi olarak Manisa’ya gönderildiğinde, "Oğlum, benden duysanız bile mezarını görmedikçe babanızın öldüğüne inanmayın, Manisa’yı terk etmeyin ve her zaman tetikte olun." dedi annesi, her türlü komplo karşısında tedbirli olması için. Ayrıca onu her türlü kötülük, bela ve hastalıktan korumak için bir gömlek diktirmek istedi.

Baş Müneccim, doğum günü ve burcuna göre duaların etkili olacağı uğurlu anı hesapladı. Pamuklu kumaşlar ritüellere göre dokunup inceltildi ve yazılmaya hazır hale getirildi. Siyah, kırmızı, altın ve elbette sihrin gücü mavi mürekkepler kullanıldı. Dualar gömlek üzerine hat sanatıyla yazılırken desenler de hayır dileklerine anlam katıyordu. Servi ağacı Sultan için uzun ömür anlamına geliyordu ve gömleğin geri kalanı çiçek motifleriyle süslenmişti.

Tılsımlı gömleğin tamamlanıp Mehmed’e gönderilmesi birkaç yıl aldı. Mehmed, Manisa’da iyi eğitim almış ve orada 12 yıl boyunca tüm milletlerce başarılı ve değerli bir lider olarak yaşamıştı.

Hiç beklemediği bir anda babasının talihsiz ölüm haberini getirdiler. Artık Manisa’yı terk etme zamanıydı.

Babasının ölümünden sonra tahta çıktı ve 8 yıl hüküm sürdü. Seferlerde ordusuna bizzat komuta etti. Tüm bu yıllar boyunca, tüm zor zamanlarda Mehmed, annesinin kendisi için diktirdiği gömleğe sahipti. Belki tılsımın, duaların gücü onu korumuştu…

27 Ekim 1603’te türbeyi ziyaret etti. Hava kısmen güneşliydi; bu kasvetli günde hafif bir rüzgâr esiyordu. Sarı yapraklar kaftanının boynuna düştü ve biri eline düştü. Yaprağı tuttu, bir süre baktı… Düşünceler içinde yanıyordu; ülkesini çaresizce düşünüyordu… Bir zafere ihtiyaçları vardı… Derin düşünceler içinde, subaylarıyla birlikte sarayına dönerken bir derviş ona yaklaştı ve elli altı gün içinde büyük bir olay olacağını, gafil avlanmaması gerektiğini söyledi. "Günleri say, ölüm çok yakın." dedi ona. Talihsiz zamanlar hızla başladı…

Hâlâ çok gençti; şiir ve sanata hayran entelektüel bir sultandı…

Çeşitli söylentiler olmasına ve gerçek sebebi hâlâ bilinmemesine rağmen, ayrılık günü tıpkı dervişin öngördüğü gibi 21 Aralık 1603’te geldi… Ölümünden sonra Ayasofya’da babasının yanına defnedildi…

Şiirlerinden biri … odanızda sunulan gömlekte yazılıdır…