Cem Sultan

Odanızda sergilenen bu 16. yüzyıl replikası, Topkapı Sarayı Sultan Giysileri Koleksiyonu’ndaki 87 tılsımlı gömlekten biridir ve Fatih Sultan Mehmet’in oğlu Sultan Cem’e ait olup şiirlerinden biriyle süslenmiştir…

Bu tılsım seni korusun… Sana güç ve kuvvet versin

Güneş ilk burç olan Koç burcundaydı. Koç, benimki kadar sağlam bir yapıya, ateşli bir doğaya ve değişkenliğe sahip bir burçtur. Koç burcunun 19. derecesi güneşin doruk noktası, yani uğurlu anıydı. Gömlek 30 Mart 1477’de, bir Pazar gecesi saat 03.57’de dokunmaya başlandı. Gömlek 29 Mart 1480’de, bir Salı gecesi saat 12.36’da tamamlandı ve güneş yine Koç burcunda ve 19. derecesindeydi.

Ritüellere uygun olarak dokundi, beyaz patiska…

Ve sonra hikâyesi başladı… Siyah, kırmızı ve altın renkli dualar, güçlü mavi tılsımlı gömleğe hat sanatıyla işlendi. Orijinal gömleğin sol omuz tarafında "Sultan Cem’in devleti daim olsun" dileği, etrafında savaşlarda koruma ve zafer dileyen diğer dualarla çevriliydi. Gömleğin tam ortasına, iki eş merkezli üçgen şeklinde Süleyman Mührü Tılsımı, koruma ve şans dualarıyla yerleştirilmişti. Yüzeydeki kareleri oluşturan daireleri birleştiren çizgiler üzerinde ahşap, maden ve halı desenleri de bulunuyordu.

Fatih Sultan Mehmet’in oğlu ve eşi Çiçek Hatun’un çocuğu Sultan Cem, yakışıklı ve uzun boyluydu; mavi gözleri ve uzun kirpikleri, hafifçe sola kıvrılan dolgun dudakları, babasını andıran kemerli burnu, küçük kulakları ve çenesi, seyrek sakalı vardı; çevik ve soğukkanlıydı. Ağırbaşlı ve mütevazıydı, sözünün eri ateşli bir adamdı.

O, Osmanlı İmparatorluğu’nun orada olmasını, kalmasını herkesin dilediği bir evladıydı. Sanata âşıktı. Onun döneminde Osmanlı’da Rönesans sanatına ilgi hissedilirken, ölümünden sonra bu ilgi azaldı. Hem Batı hem Doğu bilimlerini öğrenmeye meraklıydı ve cesur bir savaşçıydı.

Talihsiz olaylar dizisi onu uzun yıllar evinden uzakta tuttu. On iki yıllık hasret, sızlayan kalbine dayanılmaz oldu…

Şafak vakti, hava sisli ve serindi… Kalbinin sesini dinledi, kalemini mürekkebe batırdı ve yazmaya başladı… Ailesine, yurduna olan özlemlerini, sevdiğiyle nihayet kavuşma dileklerini… Bu denli kederden birkaç gün sonra bu dünyadan göçtü…

Sevgilisine olan aşkını ve bağlılığını bir şiirle dile getirdi…

Ey sevgilim, tatlı dudakların beni sonsuza taşır,
Yanaklarının rengi güneş gibi parlak parlar…

Ne yazık ki Sultan Cem’in trajik hayatı, kendisi için yapılan tılsımlı gömleği giymesine hiç izin vermedi…